ตอนที่ ๑ นิราศโจโจ้น้อยรำพึงรัก
๐โอ้จำจากคนรัก สุดจะหักอาลัยหา
ก้มกราบแล้วจากลา แสนสงสารชีวิตตน
ทุกอย่างคือหน้าที่ ต่างยินดีไม่เคยบ่น
แต่แล้วเพราะความจน จึงดิ้นรนด้วยหัวใจ
๐ ถึงแม้จะต้องจาก ต้องพลัดพรากทรามไสว
แค่ตัวนั้นห่างไกล แต่หัวใจไม่ห่างกัน
วันเดือนเลื่อนมาถึง พี่สุดซึ้งแสนโศกศัลย์
ต้องจากดวงชีวัน เพื่อสร้างฝันให้เป็นจริง
๐ รถเคลื่อนเลื่อนจากบ้าน แม่นงคราญเตรียมทุกสิ่ง
เสื้อผ้าแลหมอนอิง ทุกสรรพสิ่งล้วนสวยงาม
ข้าวของแลเครื่องใช้ เครื่องแต่งกายให้แบกหาม
ข้าวปลาอีกหลายชาม แม่คนงามเตรียมด้วยใจ
๐ แปกแปกถึงทางออก สัญญาณบอกหลวงปู่ใหญ่
วันนี้ลูกต้องไป พลัดถิ่นไซร้เมืองน้ำดำ
รถผ่านบ้านอาฮง ฝ่าป่าดงไม่ขันขำ
คิดถึงและจดจำ คืนและวันที่ผ่านมา
๐เคลื่อนคล้อยถึงวัดภู ไหว้หลวงปู่สิราสา
ด้วยใจที่เมตตา จึงตั้งมั่นและขอพร
พื้นที่เป็นวัดป่า หมู่นกกาแลสลอน
กระแตแซ่กระช่อน ต่างร้องเรียกหาคู่กัน
๐ไก่แจ้แลไก่บ้าน นกยูงพรานร้องสนั่น
กะปอมลิงแลนนั้น วิ่งเจี้ยวแจ้วเต็มทางเดิน
สองนางศาลศักดิ์สิทธิ์ อิทธิฤทธิ์น่าสรรเสริญ
ตั้งอยู่ใจกลางเนิน ธูปดอกไม้ไหว้บูชา
๐ขอพรและบนบาน ไม่ช้านานปรารถนา
ดอกไม้แลข้าวปลา ต้องนำไหว้เมื่อสมปอง
ตะวันเริ่มบ่ายคล้อย ลับเลื่อนลอยเข้าบ่ายสอง
ขับรถไม่เป็นรอง เพราะจะต้องหาของกิน
๐ผ่านบ้านศรีวิไล ภูทอกใหญ่แลภูสินธุ์
สองข้างน่ายลยิน ลำเขาไม้สะดุดตา
มองข้ามอีกฝากฝั่ง สวยสะพรั่งเสน่หา
ก้มกราบแล้วจากลา แสนสงสารชีวิตตน
ทุกอย่างคือหน้าที่ ต่างยินดีไม่เคยบ่น
แต่แล้วเพราะความจน จึงดิ้นรนด้วยหัวใจ
๐ ถึงแม้จะต้องจาก ต้องพลัดพรากทรามไสว
แค่ตัวนั้นห่างไกล แต่หัวใจไม่ห่างกัน
วันเดือนเลื่อนมาถึง พี่สุดซึ้งแสนโศกศัลย์
ต้องจากดวงชีวัน เพื่อสร้างฝันให้เป็นจริง
๐ รถเคลื่อนเลื่อนจากบ้าน แม่นงคราญเตรียมทุกสิ่ง
เสื้อผ้าแลหมอนอิง ทุกสรรพสิ่งล้วนสวยงาม
ข้าวของแลเครื่องใช้ เครื่องแต่งกายให้แบกหาม
ข้าวปลาอีกหลายชาม แม่คนงามเตรียมด้วยใจ
๐ แปกแปกถึงทางออก สัญญาณบอกหลวงปู่ใหญ่
วันนี้ลูกต้องไป พลัดถิ่นไซร้เมืองน้ำดำ
รถผ่านบ้านอาฮง ฝ่าป่าดงไม่ขันขำ
คิดถึงและจดจำ คืนและวันที่ผ่านมา
๐เคลื่อนคล้อยถึงวัดภู ไหว้หลวงปู่สิราสา
ด้วยใจที่เมตตา จึงตั้งมั่นและขอพร
พื้นที่เป็นวัดป่า หมู่นกกาแลสลอน
กระแตแซ่กระช่อน ต่างร้องเรียกหาคู่กัน
๐ไก่แจ้แลไก่บ้าน นกยูงพรานร้องสนั่น
กะปอมลิงแลนนั้น วิ่งเจี้ยวแจ้วเต็มทางเดิน
สองนางศาลศักดิ์สิทธิ์ อิทธิฤทธิ์น่าสรรเสริญ
ตั้งอยู่ใจกลางเนิน ธูปดอกไม้ไหว้บูชา
๐ขอพรและบนบาน ไม่ช้านานปรารถนา
ดอกไม้แลข้าวปลา ต้องนำไหว้เมื่อสมปอง
ตะวันเริ่มบ่ายคล้อย ลับเลื่อนลอยเข้าบ่ายสอง
ขับรถไม่เป็นรอง เพราะจะต้องหาของกิน
๐ผ่านบ้านศรีวิไล ภูทอกใหญ่แลภูสินธุ์
สองข้างน่ายลยิน ลำเขาไม้สะดุดตา
มองข้ามอีกฝากฝั่ง สวยสะพรั่งเสน่หา
ต้นไม้พรรณนานา ยูงแคนบกประดู่รัง
๐ม่วงขามจามจุรี อีกโพธิ์ศรีประดับดั่ง
เทือกเขายาวสะพรั่ง เต็มไปด้วยความสวยงาม
ขับผ่านอีกหมู่บ้าน โนนสำราญกุดนาขาม
ขึ้นชื่อระบือนาม อาหารป่านล้วนมากมี
๐กบเขียดอึ่งปลาไหล กุ้งตัวใหญ่ปลากระดี่
ลิงค่างบ่างชะนี ล้วนมากมีให้เลือกชม
เนื้อวัวแลเนื้อควาย ล้วนมากมายด้วยดีขม
บ้างเลือกเอาพวงนม บ้างผสมเนื้อขาลาย
๐บ่ายสามตะวันคล้อย น้ำตาย้อยลงเป็นสาย
คิดถึงน้องมากมาย สุดแสนเศร้าอาลัยลา
หวนคิดถึงวันเก่า วันที่เราสุขหรรษา
ออกจากเขตเซกา ข้ามแม่น้ำศรีสงคราม
๐ น้ำไหลลงลดเลี้ยว เรือขับเคี่ยวเป็นสนาม
วิ่งผ่านประตูน้ำ ต่างต่อแถวกันเรียงราย
รอดใต้สะพานโค้ง คล้ายอุโมงค์ไม่ขาดสาย
วิ่งแจ้วแจวมือพาย บ้างสลับกับเครื่องยนต์
๐เห็นน้ำที่ไหลหลั่ง ได้แต่นั่งคิดสับสน
คิดถึงดวงกมล ป่านฉะนี้เป็นเช่นไร
กินข้าวแลกินน้ำ น้องคนงามเป็นไฉน
เจ็บแปลบแสบในใจ คล้ายกับเข็มนั้นทิ่มแท่ง
๐ตะวันเริ่มลาลับ สุดสดับสว่างแสง
จอดรถกินข้าวแกง ประทังหิวข้างริมทาง
ผัดขิงแลผัดไก่ แกงหน่อไม้ใส่ปลาหาง
แกงเห็ดใส่ย่านาง ล้วนน่ากินอีกมากมาย
๐อาหารก็ไม่แพง ร้านข้าวแกงสามสิบขาย
พูดเพราะเสนาะคลาย แต่งตัวนี้สะอาดตา
ลูกค้าจึงเต็มร้าน นั่งเดินพรานสุดจะหา
ยายตักจนมือชา บ้างตาช่วยสลับกัน
๐กินอิ่มแล้วขับต่อ ปวดเมื่อยคอสุดจะหัน
แหงนหน้ามองดวงจันทร์ ประหนึ่งว่าก้มไม่ลง
ปวดเมื่อยตามร่างกาย สุดบรรยายไม่ประสงค์
คิดถึงนวลอนงค์ บีบนวดให้ยามพี่นอน
๐ได้แต่ละห้อยหา แก้วดวงตาสายสมร
ไหว้พระกราบขอพร ให้น้องนี้นั้นสุขใจ
เจ็บไข้อย่าได้ป่วย มีคนช่วยสุดวิสัย
เดินทางใกล้หรือไกล ให้ปลอดภัยนะขวัญตา
๐เข้าเขตว่านอนแก้ว ฟ้ามืดแล้วเริ่มมองหา
ไฟเปิดสว่างตา ทั่วทุกทิศเต็มหนทาง
ขับผ่านไปเรื่อยเรื่อย จอดพักเหนื่อยก่อนฟ้าสาง
เคลื่อนรถเขาริมทาง เป็นที่พักเติมน้ำมัน
๐มีของขายหลายอย่าง เครื่องใช้บ้างทุกสิ่งสรรค์
อาหารแลแพรพรรณ มีให้เลือกเกินบรรยาย
ขนมแลขะต้ม เหล้าทั้งกลมก็มีขาย
ลูกชิ้นหมึกไก่กลาย สารพัดให้เลือกดู
๐เครื่องเล่นของเด็กน้อย มีเกือบร้อยเป็ดไก่หมู
ช้างม้าแลปลาปู เจ้าหญิงนั้นก็มากมี
เจ้าชายก็มีด้วย รูปทรงสวยล้วนหลากสี
เด็กน้อยอารมณ์ดี ปีนขึ้นเล่นสนุกกัน
๐ม่วงขามจามจุรี อีกโพธิ์ศรีประดับดั่ง
เทือกเขายาวสะพรั่ง เต็มไปด้วยความสวยงาม
ขับผ่านอีกหมู่บ้าน โนนสำราญกุดนาขาม
ขึ้นชื่อระบือนาม อาหารป่านล้วนมากมี
๐กบเขียดอึ่งปลาไหล กุ้งตัวใหญ่ปลากระดี่
ลิงค่างบ่างชะนี ล้วนมากมีให้เลือกชม
เนื้อวัวแลเนื้อควาย ล้วนมากมายด้วยดีขม
บ้างเลือกเอาพวงนม บ้างผสมเนื้อขาลาย
๐บ่ายสามตะวันคล้อย น้ำตาย้อยลงเป็นสาย
คิดถึงน้องมากมาย สุดแสนเศร้าอาลัยลา
หวนคิดถึงวันเก่า วันที่เราสุขหรรษา
ออกจากเขตเซกา ข้ามแม่น้ำศรีสงคราม
๐ น้ำไหลลงลดเลี้ยว เรือขับเคี่ยวเป็นสนาม
วิ่งผ่านประตูน้ำ ต่างต่อแถวกันเรียงราย
รอดใต้สะพานโค้ง คล้ายอุโมงค์ไม่ขาดสาย
วิ่งแจ้วแจวมือพาย บ้างสลับกับเครื่องยนต์
๐เห็นน้ำที่ไหลหลั่ง ได้แต่นั่งคิดสับสน
คิดถึงดวงกมล ป่านฉะนี้เป็นเช่นไร
กินข้าวแลกินน้ำ น้องคนงามเป็นไฉน
เจ็บแปลบแสบในใจ คล้ายกับเข็มนั้นทิ่มแท่ง
๐ตะวันเริ่มลาลับ สุดสดับสว่างแสง
จอดรถกินข้าวแกง ประทังหิวข้างริมทาง
ผัดขิงแลผัดไก่ แกงหน่อไม้ใส่ปลาหาง
แกงเห็ดใส่ย่านาง ล้วนน่ากินอีกมากมาย
๐อาหารก็ไม่แพง ร้านข้าวแกงสามสิบขาย
พูดเพราะเสนาะคลาย แต่งตัวนี้สะอาดตา
ลูกค้าจึงเต็มร้าน นั่งเดินพรานสุดจะหา
ยายตักจนมือชา บ้างตาช่วยสลับกัน
๐กินอิ่มแล้วขับต่อ ปวดเมื่อยคอสุดจะหัน
แหงนหน้ามองดวงจันทร์ ประหนึ่งว่าก้มไม่ลง
ปวดเมื่อยตามร่างกาย สุดบรรยายไม่ประสงค์
คิดถึงนวลอนงค์ บีบนวดให้ยามพี่นอน
๐ได้แต่ละห้อยหา แก้วดวงตาสายสมร
ไหว้พระกราบขอพร ให้น้องนี้นั้นสุขใจ
เจ็บไข้อย่าได้ป่วย มีคนช่วยสุดวิสัย
เดินทางใกล้หรือไกล ให้ปลอดภัยนะขวัญตา
๐เข้าเขตว่านอนแก้ว ฟ้ามืดแล้วเริ่มมองหา
ไฟเปิดสว่างตา ทั่วทุกทิศเต็มหนทาง
ขับผ่านไปเรื่อยเรื่อย จอดพักเหนื่อยก่อนฟ้าสาง
เคลื่อนรถเขาริมทาง เป็นที่พักเติมน้ำมัน
๐มีของขายหลายอย่าง เครื่องใช้บ้างทุกสิ่งสรรค์
อาหารแลแพรพรรณ มีให้เลือกเกินบรรยาย
ขนมแลขะต้ม เหล้าทั้งกลมก็มีขาย
ลูกชิ้นหมึกไก่กลาย สารพัดให้เลือกดู
๐เครื่องเล่นของเด็กน้อย มีเกือบร้อยเป็ดไก่หมู
ช้างม้าแลปลาปู เจ้าหญิงนั้นก็มากมี
เจ้าชายก็มีด้วย รูปทรงสวยล้วนหลากสี
เด็กน้อยอารมณ์ดี ปีนขึ้นเล่นสนุกกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น